Franky Bries

St. Croix Legend Tournement Top Water.

Iedereen kent dat gevoel wel, een nieuwe auto, nieuwe camera, of nieuwe hengels. Zelf ben ik dan altijd wel ongeduldig om al die nieuwe dingen zo snel mogelijk uit te proberen. Het gezegde, mannen zijn als kleine kinderen, is in dit opzicht zeker waar.
De lange strenge winter had ons reeds een lange tijd van het water gehouden en zo stonden ook de nieuwe hengels nog steeds te wachten om getest te worden. En zeg nu zelf, is er iets leuker dan met nieuw speelgoed aan de slag te gaan. Als passioneel roofvisser ben je steeds op zoek naar nieuwigheden, maar vooral naar aanwinsten om de resultaten te verbeteren. Misschien druk ik mij hier niet juist uit, de resultaten zijn natuurlijk belangrijk, zeker bij de wedstrijden, maar mogen zeker niet de bovenhand krijgen. Met dit gegeven was ik op zoek naar een vertikaalhengel die zowel lekker licht in de hand ligt, net voldoende actie geeft om ook aan een dril van een bescheiden snoekbaars voldoende plezier te beleven en toch voldoende body heeft om ook de knappe 80+ vissen zonder al te veel problemen in de boot te krijgen. Mijn keuze was de Legend Tournement Top Water van St. Croix, LTBC68MXF.

De eerste fatsoenlijke ijsvrije dag besloten we het er op te wagen, de weersomstandigheden waren niet bepaald goed te noemen, maar we moesten en zouden het water op gaan. Met een NW 4-5 was het groot water onbegonnen werk dus besloten we om een voor ons onbekend stuk rivier te bevissen. Jammer genoeg konden we alleen het water voor ons in kaart brengen om er later in het seizoen voordeel mee te doen. Van testen van de nieuwe hengels was geen sprake, met precies 1, ja je leest het goed 1, en dan nog gemiste aanbeet kan je nauwelijks iets vertellen. Ik wist ondertussen wel dat de hengel net zoals de voor mij bekende drop shot uit dezelfde serie heel wat in zijn mars had en bijzonder fijn viste en zeer gevoelig de bodem registreerde. Shads met een loodkop van 14 en 18gr werden probleemloos aangeboden maar het gevoel van een vis te drillen zou tot een volgende visdag uitgesteld worden.

Na nog een korte vorstperiode en wat andere beslommeringen konden we eindelijk het Haringvliet op. De verwachtingen waren hoog gespannen. Met een nakende NKS wedstrijd moest en zou ik weten wat het potentieel van de Legend Tournement was. En er is maar één manier om daar achter te komen. De hele visdag geen andere hengel in de hand nemen tot je er de nodige vissen mee vangt. Vast beraden begon ik met een shad te vertikalen, het bleek al vlug dat het niet van zelf zou gaan want de snoekbaarzen waren niet bepaald los die dag. Na een klein uurtje dan toch een stevige aanbeet maar helaas na een paar seconden wist de vis te lossen. De tol van het experimenteren hield ik mezelf voor. Ondertussen had vismaat Steven al een vis of 3 aan de fire ball gevangen en besloot ik noodgedwongen ook met de fire ball te gaan vissen. Wonderwel bleek mijn nieuwe hengel ook hierin goed te voldoen en een paar minuten later was mijn eerste snoekbaars een feit. Er volgden er nog meer en net toen we besloten om nog een laatste stek te proberen ging er plots iets aan de hengel hangen.
Het was zeker vis, maar wat het was kon ik niet precies thuis brengen. Een zware massa zwom zo maar van me weg en we dachten dan ook onmiddellijk aan een grote snoek. De vis was gehaakt op een diepte van 11m maar door de ondertussen stevige wind waren we afgedrift boven 15m water. Steven loodste de boot opnieuw perfect boven de vis maar die wilde van geen wijken weten. Na een paar zenuwslopende minuten gaf de vis een paar meter toe wat door Steven op onze Humminbird mooi kon gevolgd worden, ja, nu zit hij op 11m, shit, weer zo een krachtige run en weer was hij 20m verder en 15m diep. Ondertussen had ik gevoeld dat het een vals gehaakte vis was, maar het was zeker geen kleintje. Na een lange spannende dril kwam er eindelijk schot in en mochten we een knappe moddervette snoekbaars van 83 in de boot brengen die gehaakt was in de wortel van de borstvin!!. Een beter test had ik mij niet kunnen wensen en mijn nieuwe aanwinst is op die manier onmiddellijk mijn favoriete hengel geworden.

Franky Bries.  

.